از آب دادن دانه تا سبز شدنش، تا روز 13 بدر و از خانه بیرون بردنش حدود چهل روز وقت صرف می شود. در این مدت با او و از او صحبت می کنم و تقریباً در تمام لحظه هایمان لمسش می کنیم و در روز آخر یا همان سیزد هم فروردین که روز طبیعت نام دارد آن را روی ماشین گذاشته و راهی طبیعت می شویم. برخی از آنها فرش خیابان شده و در زیر چرخ خودروهای دیگر له می شوند. برخی دیگر تا عصر کنار ما می مانند و دست آخر از کنار سطل های زباله سر در می آورند و آنها که خوش شانس باشند گرفتار جوی های کثیف و آلوده می شوند و تا خیال باطل ما را که به مقصد بهتری می روند تسکین ببخشند. کدام رودخانه های شهری با کدام آب و به کدام دریا می ریزد؟ منهای چند رودخانه ساحلی هیچ رودی به دریا نمی رسد. سبزه هایی که ده ها روز و شب شاهد ترانه ها و لالایی ها
و بگو بخندها و امیدها و آرزوهای سال نو هر خانواده ای بوده اند براحتی و بی هیچ تفکری به دست زباله ها سپرده می شوند و آنگاه ما ازمعنویت ایرانیان سخن می گوییم!؟ آیا فکر نمی کنید باید دوباره به خود و رفتارهایمان بیندیشیم؟ آیا عمل به هر چیز که از تاریخ به ما رسیده است افتخار است؟ اگر ...
برچسب:
نویسنده: عباس
تاريخ: يکشنبه
6 فروردين
1396 ساعت: 15:56